Victor Jara

Víctor Jara (1932-1973) was een Chileense theatermaker, zanger en politiek activist. Hij kwam uit een straatarm boerengezin en zijn toneelstukken, teksten en muziek zijn dan ook vergroeid met de Chileense aarde en de ongelijkheid die daarop heerste. Al op jonge leeftijd besloot hij lid van de Communistische Partij te worden. Deze partij vormde eind jaren ’60 met andere linkse partijen de Unidad Popular. Onder leiding van Salvador Allende won deze coalitie de presidentsverkiezingen van 1970, waardoor er een heuse volksregering aan de macht kwam. Víctor Jara, fervent aanhanger van Allende, werd een van de belangrijkste culturele boegbeelden van de Unidad Popular.
Jara ontwikkelde een eigen Chileense theatervorm waarin het alledaagse leven van de arme Chileen centraal stond. Hij experimenteerde met vrije  theatervormen en stelde de speler centraal in zijn stukken.
Met zijn muziek speelde hij een zeer belangrijke rol in het ontstaan van La Nueva Cancion Chilena, de beweging van het Nieuwe Chileense Lied, waarin volksmuziek en politiek geëngageerde teksten samensmolten. Deze beweging ontstond in de ‘Peña de los Parra’, een podium en ontmoetingsplek in Santiago, opgericht door de kinderen van Violeta Parra, de moeder van het Chileense lied en Víctors idool.  Jara’s liederen gaan over de eenvoudige mensen die hij toevallig ontmoette, over hoop, liefde en strijdbaarheid, over handen die uitgestrekt worden naar anderen om te helpen.
Op 11 september 1973 werd het socialistische experiment van Allende, ‘met de geur van empanadas en de smaak van rode wijn’, door een bloedige staatsgreep onder leiding van generaal Augusto Pinochet de kop ingedrukt. Víctor Jara werd gearresteerd, gemarteld en vermoord. Hij was één van de velen.