Er zijn dagen waarop je muzikale leven een beslissende wending neemt.
Elf november 1978 was voor mij zo’n dag.

Ik was in Parijs, het regende, maar gelukkig was er de enorme muziekzaak van FNAC (Fédération Nationale d’Achats des Cadres).

Uren later kwam ik naar buiten met onder mijn arm een aantal platen waaronder Vers la Liberté van Inti Illimani, een Chileense groep. De oorspronkelijke titel luidde Hacia la Libertad. Op deze plaat stond een aantal nummers dat geschreven was door een zekere Víctor Jara. Ik verstond in die tijd geen Spaans maar de muziek raakte me. Door de sfeer, de urgentie, de melodieën.

Die plaat was voor mij de ingang naar de rijke muziekwereld van
La Nueva Canción Chilena, (het nieuwe Chileense lied) met de muziek van Violeta Parra, Quilapayun, Ángel en Isabel Parra. Muziek die poëtisch is èn aandacht vraagt; inhoud die verder gaat dan een leuk versje, een geinig melodietje of een mooi gezichtje; muziek die onrechtvaardigheid aan de kaak stelt en een betere wereld belooft. Ik ontdekte tevens dat Víctor Jara was vermoord tijdens de staatsgreep in Chili in 1973. Vermoord vanwege zijn muziek door militairen die onder leiding van Generaal Augusto Pinochet de macht grepen.

De liederen van Victor Jara hebben een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Ze ontroeren me nog steeds. Hij was niet ergens tégen, hij was vooral ergens vóór!

De pure overtuiging dat je met idealisme, muziek, hard werken en plezier een betere wereld kunt maken komt vandaag de dag wellicht over als een anachronisme. Het zij zo.
Dankzij Víctor Jara is het mijn vaste overtuiging geworden dat muziek een positieve sleutelrol kan spelen in maatschappelijke veranderingen.

Ik hoop dat het levensverhaal van Víctor Jara en de prachtige muziek die hij maakte jou net zo mag raken en bij je mag blijven als dat indertijd bij mij  geval was.
 
Adrie Huissoon
Den Haag